Wed. Feb 28th, 2024

✍️ ലിബി.സി.എസ്

അയോദ്ധ്യയിലെ പള്ളിപ്പറമ്പിലെ രാമവിഗ്രഹത്തിൽ ബലരാമനെ മാറ്റി ദശാവതാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ അതേ ബുദ്ധനെ രാമൻ കള്ളനെന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. വാൽമീകീ രാമായണത്തിൽ ജബാലി എന്ന അയോധ്യയിലെ മന്ത്രിയോട് ബുദ്ധനെ ചീത്തവിളിക്കുന്ന ശ്ലോകമാണ് ചുവടെ.

ഇതും വാത്മീകി രാമായണം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് പ്രാചീന സംസ്കൃതത്തിൽ അല്ലെന്നതും ഭാഷയുടെ കാലഗണനയും ഒക്കെ പഠിച്ച് ലിൻഗ്വസ്റ്റിക്കിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമർപ്പിച്ച പ്രബന്ധത്തിലൂടെ രാമായണം ആദികാവ്യമല്ലെന്ന് സ്ഥാപിച്ച് 2007 ൽ തന്നെ കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് പിഎച്ച്ഡി എടുത്തവർ കേരളത്തിൽ ഉണ്ട്. യുപിയിൽ കാണില്ല. അതിൻറെ ഓപ്പൺ ഡിഫൻസിൽ ചിദാനന്ദപുരിയൊക്കെ ഇരുന്നു വിയർക്കുകയും ബ ബ്ബ ബ അടിക്കുയും ചെയ്തതാണ്.

Ramayana (2:109:34)
—————————-
यथा हि चोरः स तथा हि बुद्ध |
स्तथागतं नास्तिकमत्र विध्हि |
तस्माद्धि यः शङ्क्यतमः प्रजानाम् |
न नास्ति केनाभिमुखो बुधः स्यात् (2-109-34)
————————————————–

“യഥാ ഹി ചോരഃ സ തഥാ ഹി ബുദ്ധ
സ്ഥാഗതം നാസ്തികമാത്ര വിധി
തസ്മാദ്ധി യഃ ശങ്ഖ്യതമഃ പ്രജാനാം
ന നാസ്തി കേനാഭിമുഖോ ബുധഃ സ്യാത്” 2-109-34
അയോധ്യാ കാണ്ഡത്തിലെ 109-ാമത്തെ സർഗത്തിലെ 34-ാം ശ്ലോകം

ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ വള്ളത്തോൾ പരിഭാഷയിതാണ്:
“ഇബ്ബുദ്ധിയും പൂണ്ട് നടക്കുവോനെ-
ദ്ധർമം വിടും നാസ്തികനാം ഭവാനെ
അബ്ബൗദ്ധനും ചോരനുമൊപ്പമാണീ-
ങ്ങവ്വണ്ണമേ നാസ്തികനുമെന്നുമോർക്ക.”

ഇത് ഗൗതമ ബുദ്ധനെയല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത് വേറെയും ബുദ്ധൻമാർ ഉണ്ടെന്നൊക്കെയായിരുന്നു എതിർവാദം.

“തഥാഗത്” എന്ന വാക്ക് ഗൗതമ ബുദ്ധനെ പരാമർശിക്കാൻ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പാലി (പ്രാകൃത്) സാഹിത്യം വായിച്ചാൽ, “തഥാഗത്” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം സത്യത്തിന്റെ പാതയിൽ നടക്കുന്നവൻ എന്നാണ്, മറ്റൊന്നുമല്ല. “ബുദ്ധനെ” സൂചിപ്പിക്കാൻ “തഥാഗത്” എന്ന പദം പാലി സാഹിത്യത്തിൽ എല്ലായിടത്തും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ ഹിന്ദുമതത്തിൽ ദൈവങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിയന്ത്രകന്റെ അസ്തിത്വം നിഷേധിച്ചു . ബുദ്ധന്റെ പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രത്തിൽ സ്വർഗ്ഗീയ ജീവികൾ (ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും) ഉണ്ട്, പക്ഷേ അവർ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും നിയന്ത്രകരുമല്ല, ഈ തത്ത്വചിന്ത ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ദൈവ തത്ത്വചിന്തയുമായി (വൈദിക തത്ത്വചിന്ത) വിരുദ്ധമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് രാമായണകർത്താവ് ആണെന്ന് പറയുന്ന വാൽമീകിയോ അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ വേദത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്നവരോ. ബുദ്ധനെയും അനുയായികളെയും നിരീശ്വരവാദിയായി (നാസ്റ്റിക്) മുദ്രകുത്തുന്നത്.

വാല്മീകി രചിച്ച ഈ രാമായണ ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് രാമായണം ബുദ്ധന് ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നാണ്. “തിപിടക” സാഹിത്യത്തിലെ (ബുദ്ധന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ) 84000 ശ്ലോകങ്ങളിൽ രാമൻ, സീത, രാവണൻ, ഹനുമാൻ തുടങ്ങിയവരെ കുറിച്ച് പരാമർശമില്ല. രാമായണം ബുദ്ധന് മുമ്പുള്ളതെങ്കിൽ, അത്രയും ജനകീയമായ ഒരു ഇതിഹാസത്തിൽനിന്നും വിശാലമായ ബുദ്ധ സാഹിത്യത്തിൽ നിരവധി പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ബുദ്ധന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളിൽ രാമായണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരാമർശം പോലും നാം കാണുന്നില്ല. എന്നാൽ രാമായണത്തിൽ ബുദ്ധനെയും അവന്റെ അനുയായികളെയും അധിക്ഷേപിക്കുന്ന വാക്യമുണ്ട് വാല്മീകി – രാമായണം ബുദ്ധന് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്.

കൂടാതെ, “പത്മപുരാണം വി.71.265-268” ബുദ്ധനെ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പുനർജന്മമായി പരാമർശിക്കുന്നു. അതിനർത്ഥം പുരാണങ്ങൾ പോലും ബുദ്ധനെക്കാൾ വളരെ പിൽക്കാലത്താണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്.

രാമായണവും പുരാണങ്ങളും എല്ലാം ബുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടത്തിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നും അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ഇല്ലെന്നും ഈ പരാമർശങ്ങൾ സാഹിത്യത്തിന്റെ കാലഗണനയെ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു! ഇതെല്ലം 10 ആം നൂഒറ്റാണ്ടിന്‌ ശേഷമുള്ള നിയോഹിന്ദുയിസത്തിൻറെ കാലഘട്ടത്തിൽ കുത്തിയിരുന്ന് എഴുതിയവയാണ്.